العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

354

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

خوف و خشيت فرا مىگيرد و هر گاه آيات خداوندى بر آنها قرائت مىگردد بر ايمان آنان افزوده مىشود و بر خداى خود توكل مىكنند ، كسانى كه نماز را برپا مىدارند و از آنچه به آنها داده‌ايم انفاق مىكنند ، و آنها در واقع و حقيقت مؤمن مىباشند . اما گفته خداوند در آنجا كه فرموده : ما مؤمنان را از آن شهر بيرون آورديم ، و جز يك خانه در آن جا مسلمان نبود آن هم بر خلاف گفته ما نيست زيرا مؤمن را مسلمان مىگويند ولى مسلمان را مؤمن نمىگويند ، مگر اينكه اقرار با عمل هم آهنگى نمايد . اما تفسير آيه شريفه وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ دِيناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِينَ ، آن است كه از امام جعفر صادق عليه السّلام پرسيدند و آن جناب فرمود : آن اسلاميست كه در آن ايمان باشد . 49 - حضرت صادق عليه السّلام فرمود : مردى خدمت حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و إله آمد و گفت : يا رسول اللَّه آمده‌ام تا به اسلام بيعت كنم ، رسول اكرم فرمودند بايد نخست پدرت را بكشى او دست خود را جدا كرد و رفت . بار ديگر آمد و سخنش را تكرار كرد ، باز رسول خدا فرمود : بايد پدرت را بكشى گفت آرى ، هنگامى كه رسول خدا فرمود : مؤمن يقينش در عمل مشاهده مىشود ، و كافر انكارش در عمل مىباشد ، به خداوند سوگند آنها امر دين خود را نشناختند ، و اعمال كافران و منافقان را معتبر دانستند . 50 - امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : هر كس به طرف قبله ما روى آورد ، و از ذبيحه ما بخورد به پيامبر ما ايمان بياورد و مانند ما شهادت دهد در دين ما به حساب مىآيد ، ما حكم قرآن را در باره او جارى مىسازيم و حدود اسلام را بر وى مقرر مىداريم ، كسى را بر ديگرى فضلى نيست مگر با تقوى و پرهيزگاران در نزد خداوند بهترين پاداش را دادند و جزاى آنها كاملا داده خواهد شد . 51 - سلام جعفى گويد : از امام صادق عليه السّلام سؤال كردم فرمود : ايمان آن است كه از خداوند اطاعت شود و كسى او را معصيت نكند .